Reizen met Tom

Ik ga graag op reis. Hier in Nederland of erbuiten.
Ontdekken – schrijven – fotograferen, het is dé droomcombinatie waar ik nooit over had nagedacht. Eigenlijk weet ik pas sinds kort wat ik later zou willen worden, maar het vervelende van deze ontdekking is dat ik al in het later leef en niet goed weet hoe ik dit zou kunnen veranderen.
Ik bedoel, wie zit er nu op een bijna 49-jarige Floortje Dessing te wachten?
Goed.
Ik ben dus graag onderweg.
Meestal ga ik met mijn lief op pad. Soms alleen.
Beiden bevallen mij prima.
Sinds een tijdje heb ik nog een reismaatje.
We kennen elkaar nog niet zo lang, maar het grappige is dat we maar zelden ruzie krijgen. In tegenstelling tot het reizen met mijn lief, waarbij het nog weleens tot verhitte discussies kan komen omdat ik toch de afslag verkeerd heb gelezen, zijn hij en ik het eigenlijk altijd wel eens met elkaar.
Gisteren was het weer zover: hij en ik gingen onderweg. Met z’n tweetjes.
Gelukkig is mijn lief niet jaloers aangelegd. Waarom zou hij ook? Hij weet: ik ben haar grote liefde en dat uitje met die ander is iets wat ze gewoon af en toe nodig heeft.
Omdat ik een vroege vogel ben, past Tom (zo heet de ander) zich aan aan mijn ritme.
Dat is fijn.
Even na achten reden we dus de straat aan.
De zon scheen, de velden waren wit van de rijp en de lucht kleurde babyblauw met af en toe een zweem roze erdoorheen.
We zochten een leuk muziekje op en in een vredige stilte reden we richting oosten van het land. Af en toe zeiden we iets tegen elkaar, wees ik hem op de enorme troepen ganzen die gakkend door de weilanden scharrelden of liet hij me weten dat ik misschien iets zachter zou kunnen rijden.
Bij Arnhem moesten we richting Doetinchem en bijna ging het mis.
De rotonde die er moest zijn miste ik en plotseling was ik van de snelweg op een ventweg terecht gekomen. Tom haalde echter zijn schouders op. Wees een keer naar de boot die onder de brug doorvoer waar we op dat moment overheen reden en vertelde me dat we een andere weg konden nemen. Waarschijnlijk zouden we er zo ook wel komen.
Dorpen gleden aan ons voorbij.
Namen waar ik nog nooit van gehoord had.
Lathum, Bahr, Bingerden, Angerlo, Drempt, Laag-Keppel, Hummelo… Bij de laatste naam ging een belletje rinkelen. Daar had ik weleens over gehoord.
Ontspannen leunde ik achterover en genoot van de boerderijen, verlaten gemeentehuizen en de schattigste kerkjes die je je maar kunt voorstellen.
Tegen koffietijd parkeerden we de auto en liet ik hem achter in de auto voor een kop koffie en een lunch met drie lieve vriendinnen.
Tegen drieën ontmoetten we elkaar weer in de auto en gingen onderweg naar huis.
Deze keer in rechte lijn. Ook hij weet: op de heenweg kan ik haar verleiden met nieuwe routes, terug wil ze naar huis. Naar haar lief.
Ja, Tom en ik, een prima combinatie!

Tom

Advertenties

12 gedachten over “Reizen met Tom

  1. …Ik heb een ‘Tanja’, ook niet vervelend hoor, word altijd vrolijk van haar ietwat klungelige ‘zachte G’, maar voor de rest ben ik meer dan tevreden en geniet ik ook van ons tripjes samen 🙂

    Like

  2. Eigenlijk ligt de titel Tom teveel voor de hand. Ik zag al meteen je Tom-Tom voor je. Had je ‘m nou – ik noem maar wat – Richard genoemd, dan had ik er veel langer voor nodig gehad om te realiseren wie hij was/is. Ik hoop niet dat je mijn commentaar verkeerd opvat. Het is niet bedoeld om je berichtje af te kraken, want het is weer op zijn Gwennie’s geschreven 😉
    Het maakt niet uit hoe oud je bent. Het gaat erom wat je dóet. Go for it, Gwen! Haal alles uit je leven wat er in zit!
    Liefs Kakel

    Like

  3. Ik ben al lange tijd blij met Tom. Terwijl ik zelf niet eens autorijd, maar als bijrijder moest ik nog wel eens kaart lezen. Soms eindigde die kaart in allemaal snippertjes uit het raam. Dit is gebeurd op locaties over de hele wereld 🙂

    Like

  4. Hoe tof Tom dan ook mag zijn, hij viel gisteren natuurlijk in het niet bij ons hè?! 😄 Maar ik ben wel blij dat ie door dit mooie stukje van onze provincie heeft gestuurd. En die foto….als we deze bocht genomen hadden, net voor die boerderij, dan wisten we dat we weer bijna thuis waren.

    Like

  5. Tommies zijn alleen leuk gezelschap als ze geupdate zijn. Zo pas in Leeuwarden nieuwe randweg die Tommie-Dommie niet kende. Zucht, stond ik al biina bij het station en dat was niet de bedoeling. Gelukkig heb ik zelf een beetje richtingsgevoel van de vorige keren en kwam ik toch net op tijd aanrijden op mijn afspraak.

    Hij vindt me namelijk niet altijd zo aardig en vooral eigenwijs, maar als kind uit de transportwereld rij ik toch vaak op mijn eigen innerlijke tomtom en staat hij alleen aan voor de zekerheid en de laatste stukjes in een vreemde stad. Huisbakker zit vaak met verbazing naast me, want verdwalen gebeurt me zelden, kom altijd weer uit daar waar het de bedoeling is 🙂

    Like

  6. Hier ligt lieve Tom in de kast, met een dikke en licht emotionele dank voor bewezen diensten;)
    Sedert de komst van de smartphones ben ik verknocht aan Waze. Wazeke, zoals ik hem lieflijk noem, verwittigt me bij file, roept als er een voertuig op de pechstrook staat, leidt me foutloos doorheen wegomleggingen enz…
    Jammer voor Tom, Wazeke voldoet voorlopig meer dan goed! 🙂
    En zoals u merkt, ook met Wazeke heb ik, net zoals jij met Tom, bijna een persoonlijke relatie;)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: