Leven in Frankrijk

In de mand naast het dressoir liggen ze netjes opgestapeld. Tijdschriften, puzzelboekjes en wandelkaarten. De laatste van de omgeving, de anderen uit een ver, ver verleden.
Jaargang 2002 – 2003.
Dat staat gedrukt op de magazines van ‘Leven in Frankrijk’.
De bladen zien eruit alsof ze gisteren nog vers van de pers zijn gerold. Klaar om zich te verspreiden over het land, tussen de abonnees.
Mijn handen strelen de kaften, glad en glanzend.
Wat zou er veranderd zijn van wat er in het tijdschrift staat in de afgelopen twaalf-dertien jaar? Zouden de reportages op dit moment nog kloppen? Al die mensen die hun droom achterna gegaan zijn, zich hebben gevestigd in La douce France, zouden ze er nog steeds zitten? Al dan niet met elkaar.
Ik pak het zomernummer en blader er doorheen.
Jaargang 2003.
Op pagina 33 de column van Hendrickje Spoor; Stoelendans.
Volgens mij schrijft ze nog steeds voor het blad, dat sinds enige jaren de krachten heeft gebundeld met het andere magazine over Frankrijk: En France. Thuis nog maar eens even checken.
De advertentie voor een nieuw tijdschrift dat vanaf juni in de schappen gaat liggen doet me grinniken. Ik denk aan de stapel die al jaren thuis op zolder ligt: Joie de Vivre.
Het blad is een succes geworden, zover is duidelijk!
Verderop in het blad lees ik het verhaal van Marcel en Willem. Twee mannen die na (zoals ze dat zelf zeggen) een ‘zware dip’ het roer definitief omgooiden en hun banen in respectievelijk de IT-wereld en kippen-business opzegden om hun droom achterna te gaan: een landhuis in de Dordogne waar ze gasten zouden gaan ontvangen. Het project dat toen nog op stapel stond (de voormalige bakkerij op hun terrein verbouwen zodat de ouders van Marcel zich hier ook definitief zouden komen vestigen) zou nu al jaren geklaard moeten zijn. Ik ben echt reuze benieuwd of dát gelukt is!
De jonge kop van Philip Freriks grijnst me naast zijn verhaaltje tegemoet.
Tijd verstrijkt.
De recepten die her en der verspreid staan door het tijdschrift echter niet.
Nog steeds eten wij pizza van zoet gestoofde uien met geitenkaas, ansjovis en olijven (of – nog beter – vijgen!). Het servies, aangeprezen in de verschillende advertenties, is minstens zo tijdloos als de maaltijden die erop geserveerd zullen worden.
Bij de boekenpagina glimlach ik over de lofzang van de nieuwste boeken over Frankrijk, door mij in een ver verleden allang gelezen.
Ja, het leven in Frankrijk verloopt traag.
Ik laat me deze vakantieweken meedrijven in deze traagheid.
Bien sûr!

leveninfrankrijk

 

Advertenties

15 gedachten over “Leven in Frankrijk

  1. beaunino

    Wat is het toch een heerlijk land. Het is dat Rem zijn beiden beentjes altijd keurig op de grond heeft staan, anders hadden we er allang al gezeten. Wie weet, ooit. Wat had je een prachtige sfeerfoto’s geplaatst. Wat zal het weer even wennen zijn thuis.

    Like

  2. kakel

    Jij bent echt een franco-fiel. Lief en ik hebben ontzettend veel in Frankrijk gefietst met fijne herinneringen! Fijn dat je het thuis ook naar je zin hebt, Gwen.
    Liefs Kakel

    Like

  3. Colin

    Sjucht … gister op tv weer een prachtige B&B gezien (bij Ik Vertrek denk ik) en ik zuchtte nog wat dieper en sprak met huisbakker af dat onze eerste vakantie samen, al is het maar een weekend, toch echt weer in Frankrijk hoort te zijn. Zou nu alvast Franse les moeten nemen maar te druk met andere studie dus blijft met handen en voeten en zelfs dat maakt me niet uit. Jouw sfeerfoto’s maakten het er niet beter op, maar moet nog paar jaar geduld hebben 🙂

    Like

  4. Leni

    Och wat een heerlijk land is het toch. Zit er voor ons niet in dit jaar Geniet van die heerlijke tijdschriften over Frankrijk…Inderdaad Leven in Frankrijk wie wil dat nou niet?

    Like

  5. Morgaine

    Stom he, ben ooit een lang weekend in Parijs geweest, maar de rest trekt mij totaal niet! In tegenstelling tot mijn ouders die bepaalde delen hebben ontdekt zelf al een paar jaar terug. Maar nu ook weer andere oorden bezoeken. Dit jaar staat voor het eerst Portugal op de teller 😉 Voor hen dan.

    Nu reis ik niet veel, maar als ik nu zo zou kunnen boeken, dan zeker geen Frankrijk, en het wordt mij vertelt, dat ik juist Normandnië zou moeten zien, ruiken, voelen en ervaren, dat ik mij daar thuis ga voelen… Nou ja, het staat wel op mijn lijstje, maar eerst de top 3 die totaal elders ligt maar eens werkelijkheid zien te maken 😉

    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s