Jaap

Sinds een tijdje gaat Jaap met ons mee op vakantie. Nog niet zo heel lang, maar een jaar of drie geleden was hij er ineens.
Op de achterbank.
Jaap is een makkelijke reisgenoot. Hij eet of drinkt niet veel, is rustig en geeft op de juiste momenten het goede antwoord.
Vooral tijdens de eerste vakantie dat hij mee ging vroeg ik hem regelmatig om raad. Soms had hij het antwoord snel paraat, soms leek hij het leuk te vinden om het antwoord een beetje in het midden te laten. Ik raadde dan maar wat, giste er stoer een beetje op los en hield me vervolgens gedeisd
Hoe langer Jaap met ons meeging, hoe stiller hij werd. Niet afwijzend stil, niet boos stil, nee, Jaap werd goedkeurend stil. Alsof hij instemde met hetgeen hij zag en hoorde.
Vorig jaar ging Jaap niet mee.
Amerika was te ver voor hem, bovendien was hij de Engelse taal niet bijster meester. Amerikanen knauwen en dat maakt toch al snel dat alles nét wat anders klinkt dan het Engels dat we op school leren. Nu was het niet zo erg dat Jaap niet meeging naar Amerika, we kunnen ons aardig zonder hem redden daar.
Afgelopen herfst verscheen hij weer op de achterbank. Onderweg naar Bourgogne. Deze keer niet alleen om vragen te beantwoorden, maar ook om aan te sporen.
‘Ga dat nu eens vragen, anders kom je er nooit achter.’ Zijn stem klonk bijna spottend, maar ook serieus tegelijkertijd. ‘Je kunt het best, ik weet het zeker.’
Ik vertrouwde het niet helemaal, dus ik hield het bij één enkele poging, die ook nog maar halfslachtig uitviel. In plaats van de eerste weg links namen we de tweede. Dat we uiteindelijk toch het café vonden waar ook een garage (en dus ook benzinetank) aan verbonden was, was meer geluk dan wijsheid. Hoewel ik eigenlijk ook wel tijdens het vragen aan de kant van de weg heel duidelijk begrepen had dat het tankstation in het midden van het dorp lag, waar je ook bier kon tappen. Dus zover zat ik er nu ook weer niet naast…
Goed.
In Parijs was Jaap ook van de partij en overwon ik al meer schroom. Ik vroeg niet alleen de weg aan vreemden, maar vroeg aan een winkelier of ze mijn favoriete magazine (in het Frans) verkochten. Ik begon zelfs een minigesprek met de ober! En als klap op de vuurpijl las ik een folder van le Petit Palais, waarbij ik meer dan de helft zowaar kon begrijpen.
Ik voelde me een hele madame!
Afgelopen vakantie verhuisden we ons huishouden – inclusief twee hondjes – voor twee weken naar Bourgondië.
Daar ging ik volledig los!
Ik vroeg niet alleen waar we goed konden parkeren en wat de parkeerregels waren in die straat, nee, ik vroeg ook of ik ergens geld kon wisselen voor de parkeerautomaat! Ik lachte mee met de twee mannen die – naast de uitgebreide flirtpartij, waarvoor dank – me niet alleen de betaalautomaat aanwezen, maar ook het leukste café van hun stad, inclusief gezellig terras. Tijdens de lunch wisselde ik mijn eerder bestelde toetje tussen ons voor- en hoofdgerecht in van ‘dessert du jour’ naar een chocoladetaartje, omdat ik die plotseling voorbij zag komen.
‘Pas de problème!’
Ook knoopte ik een praatje aan met de vrouw in de winkel waar we een mooie schaal kochten en vroeg haar wanneer en waarom ze met de winkel zouden gaan stoppen vanwege het ‘à Vendre’ bordje op de gevel. In een ijscowinkel vroeg ik aan de eigenaar wat hij me aan zou bevelen qua smaak, op de markt had ik zowaar een gesprek met een oude baas die me hielp iets leuks uit te zoeken en me vertelde dat het die dag erg warm zou gaan worden. Prima weer voor een nieuw bloesje dus.
Op de achterbank van de auto bleef het deze vakantie lang stil.
Een trotse stilte.
Ik voelde het gewoon.
Ja, Jaap – mijn leraar Frans sinds 3 jaar – zweeg vergenoegd. Ik weet het zeker!

franse leraar

Advertenties

10 gedachten over “Jaap

  1. Nou stoer hoor, die gesprekjes! Ik heb gewoon op de middelbare school Frans geleerd, en had prima cijfers maar heb nooit in het wild zomaar Frans durven praten…

    Like

  2. Fijn zo’n maatje op de achterbank. En zeker als het zo’n weinig eisen stellend maatje is. Geen zeurderige stemmetjes om snoep of drinken: het normale achterbank gedrein. Je doet het prima meid. Wees lekker tros op jezelf!! dan kan een ander dat ook op jou zijn:)

    Like

  3. Ik dacht eerst dat het over je TomTom ging, maar begreep al snel dat dat niet het geval was. Je had me lek kunnen schieten, want ik was er nooit opgekomen, zo leuk 🙂
    Allez, allez, Wondel!

    Like

  4. Geweldig die Jaap (misschien is Jaques beter te behappen voor de fransen?). Mijn frans dateert van de middelbare school, dat is laaang geleden. Maar elke keer als we in Frankrijk zijn kan ik me best redden, oké het duurt een paar dagen voordat ik het lef heb, maar daarna geniet ik er enorm van als ik me verstaanbaar kan maken in mijn schoolfrans 😉

    Like

  5. Ach ja…boodschappen doen, een simpel gesprekje voeren, een rondleiding begrijpen….dat lukt me allemaal wel. Maar meer ook niet. En zeker niet als er een stortvloed Frans over je heen komt…
    Gaan binnenkort weer richting Frankrijk, eens kijken of alles niet weggezakt is in de tussentijd. Al een tijdje geen Frans meer gesproken. Het maakt vakantie een stuk leuker als je goed kunt communiceren met mensen, maar of me dat ooit gaat lukken in Frankrijk…?
    Liefs,
    Janny

    Like

  6. Monsieur Jaap heeft jou precies geleerd wat ik niet durf en dat was dus de enige reden dat ik frans op school heb laten vallen, bang voor mijn mondeling. Raar dat ik dat probleem met duits (een 9 voor mijn eindgebrabbel) en engels nooit had. En toch kom ik er wel aan uit als ik in la France ben maar hoe leuk zou een echte conversation zijn. Franse les dus … ooit … absolument 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: