52 boeken, #3 Gedichten die vrouwen aan het huilen maken

Met poëzie heb ik een… ehm, hoe zeg ik dat netjes?… speciale band. Eigenlijk heb ik er gewoon geen band mee. Niks. Niets.
Ik krijg de diepte niet te pakken die menig poëzieschrijver ongetwijfeld voor ogen heeft op he moment dat het geschreven wordt. Ik word er zelfs een beetje kriegel van. Kan er ook helemaal niets mee.
Zegt waarschijnlijk meer iets over mij, dan over al die beroemde en mooie poëten!
Ik vind het niet erg en ik ben er van overtuigd dat al die dichters het mij ook wel vergeven.
Iets anders is het als iemand een gedicht aan mij voorleest. De juiste toon weet te vinden en dat op mij overbrengt. Dan snap ik ineens zo goed wat er bedoeld wordt en vang ik de emotie van het stuk ineens wel.
De eerste keer dat dit gebeurde was tijdens de film ‘Four weddings and a funeral’. Het moment dat één van de hoofdrolspelers de liefde van zijn leven verliest en in de kerk het mooiste gedicht ooit geschreven (wat mij betreft) voordraagt biggelden de tranen over mijn wangen. De pijn, het verdriet, alles kwam bij elkaar in dit ene gedicht.
Afgelopen kerst kwam de film – zoals ieder jaar met kerst – weer op televisie.
Op het werk deelden we met elkaar de guilty pleasure van het voor de zoveelste keer die ene film kijken, opgekruld op de bank onder een dekentje met een lekker glas wijn en een schaaltje chips binnen handbereik.
Ik vertelde dat ik het gedicht in deze film zo ontzettend mooi vond.
Een collega keek me aan en zei toen: ‘Dan is dat boekje dat is samengesteld door Isa Hoes iets voor jou! Gedichten die vrouwen aan het huilen maken. Hij staat erin. Samen met nog meer gedichten die ontroeren.’
Van mijn cadeaubon in het kerstpakket kocht ik dus voor het eerst in mijn leven een gedichtenbundel.
Op bladzijde 52 staat het inderdaad geschreven. Als favoriet van Fidan Ekiz. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het in het Engels mooier vindt dan in het Nederlands, maar… hij staat erin!
Ik ging verder met lezen. Iedere avond één of meerdere gedichten. Soms moeten ze even landen, dan heb je er aan één meer dan genoeg.
En gek genoeg ben ik de gedichten gaan waarderen.
Het gedicht dat Gerdi Verbeet uitzocht ontroerde me enorm. Ik heb het gelezen, opnieuw gelezen, een ezelsoortje in de hoek gevouwen en wederom gelezen.
Ook het lieve gedichtje dat Herman Brood aan zijn dochter Lola naliet bracht een brok in mijn keel.
Rauw, ongepolijst, maar o zo mooi! Zo… Herman!
Renate Dorrestein, Myrthe van der Meer, Isa hoes zelf. Allemaal hebben ze gedichten waar ik wel iets mee kon. Ik vind het een aanrader dus! Gewoon, voor op het nachtkastje. Om ‘s-avonds nog eventjes eentje te lezen. Om ontroerd te raken of te glimlachen.
Is wel mooi, in deze week van de poëzie!

Gedichtendie

Advertenties

33 gedachten over “52 boeken, #3 Gedichten die vrouwen aan het huilen maken

  1. Janny

    Ik houd wel van gedichten, van poezie. Maar net als met literatuur vind ik echt niet alles mooi en zeker met de meer moderne dichtkunst heb ik niet zo veel. En het gedicht uit de film herinner ik me ook goed.
    Ik heb zo het idee dat ik dit bundeltje ook mooi ga vinden. Dus ik ga op pad om het te kopen.
    Dank je wel voor deze tip.
    Janny

    Like

  2. Morgaine

    Op school kregen wij ook les in poëzie, en moesten zelfs zelf leren schrijven, wat had ik daar een hekel aan, niet mijn ding, en soms, heel soms komt er inderdaad 1 gedicht langs die ik wel snap, die binnen komt, meestal zij deze geschreven door mijn beste vriend, wat je zegt, de toon, het is voor jou…

    X

    Like

  3. kwan

    Eerlijk gezegd, heb ik nooit een dichtbundel naast het bed liggen, maar ik heb wel altijd veel respect voor dichters! Vind het toch altijd knap hoe die kunnen goochelen met woorden en ritme…
    In het Chinees heb je overigens zo veel mooie gedichten, die zich moeilijk laten vertalen met verschillende lagen. Dan vind ik het toch jammer dat ik geen dichter ben 🙂

    Like

  4. Helena

    Ik heb er ook niet zo heel veel mee, zeker niet met hele ingewikkelde (waarschijnlijk technische, taalkundig, poëtisch prachtig) maar dit is inderdaad een cadeautje :-).
    Fijne zondag!

    Like

  5. Kakel

    Ik ben verknocht aan mijn bundel “Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.” Voor elke stemming staat er wel een gedicht in. Als ik ’s nachts niet kan slapen, leer ik een gedicht uit mijn hoofd.
    Lieve groet

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s