Kriebels

Ergens rond deze tijd in mijn eerste huwelijk ging het mis. Niet van de één op de andere dag, het sloop er geleidelijk in. We hadden het niet slecht, maar ergens kwam er wel een moment waarop ik me afvroeg: waar zijn wij nu eigenlijk gebleven? En ook dát moment was er al vaker geweest. Jarenlang eigenlijk.
Ik miste een kriebeltje. En voelde me schuldig.
Want een huwelijk is meer, veel meer dan alleen maar een kriebeltje. Het omvat iets dieper, in ons geval ook kinderen.
En toch… ik miste dat kriebeltje.
Na het afscheid en de komst van mijn liefste zat mijn lijf vol kriebeltjes. Téveel kriebeltje bijna!
Alleen al de gedachte dat ik hem zou kunnen verliezen bracht me tot aan de rand van blinde paniek. Huilend lag ik dan in bed naast hem, in gevecht met een leger van kriebeltjes, vol verlangen om mezelf niet helemaal te verliezen in een kolk van liefde.
Het maakte me onzeker, het maakte me sterk.
We trouwden en tijdens de huwelijksceremonie rolden de tranen over mijn wangen. Tranen van geluk, tranen van liefde. Ik depte de natte wangen van mijn lief droog en wist: die kriebels zijn er bij ons allebei.
We dansten aan zee en beloofde elkaar ons leven toe.
Gisteren dansten we door de keuken. Dicht tegen elkaar aan, mijn wang tegen de zijne.
Hondjes dansten blaffend om onze benen en samen lachten we om de drukte om ons heen. Met een zwaai boog hij mij achterover, stevig vasthoudend, een snelle kus in mijn nek. Met een evengrote zwaai belande ik weer terug in zijn armen.
En mijn lijf vulde zich met kriebels.
Nog steeds intens verliefd. Net als de ogen die me aankeken.
Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat wij met ons 60e huwelijksjubileum nog steeds dansen van de kriebels.
Ik kijk er naar uit! 🙂

Advertenties

32 gedachten over “Kriebels

  1. Bijzonder he, ik herken het zo. Gisteren waren we een dag samen op pad en ineens zag ik ons zitten op een bankje, ik kwekkend met een kopje thee, hij relaxed arm langs mij heen en genietend van zijn pilsje. En dan voel ik dat ook, die kriebels en ik hoop ook dat we ons 60 jaar halen, we hebben al bijna 1/3 gehaald

    Like

  2. ahhhhhhhhhhhhhhhh wat lief,
    ja ik weet dat jullie je eerste jubileum vieren,
    ik heb toen nog een blogverzoekje gedaan weet je nog 🙂

    ik hoop dat jullie nog hééél lang kriebels mogen voelen,
    xxx

    Like

  3. In mijn vorig leven dacht ik als puber dat dat kriebeltje er was (wist ik veel), maar werd uiteindelijk een hele vervelende, langdurige, zelfs pijnlijke jeuk 😉

    Ondertussen al weer heel wat jaren met huisbakker en hoe fijn nog altijd die kriebels, vanochtend weer zo’n moment. Blijft bijzonder!!

    Like

  4. Ach, de liefde, de liefde… Waar zouden we zijn zónder? Nergens! Dat het maar een eeuwigheid mag blijven kriebelen bij jullie.
    Warme groet.

    Like

  5. Hihi, wij hebben dat kriebeltje ook! Dan liggen we te gibberen als twee pasverliefde pubers terwijl we deze zomer toch al negen jaar samen zijn. En dat kriebeltje maakt ons sterk en moedig! 🙂

    Like

  6. Zo gemakkelijk kan het zijn. Als je bereid bent er aan te werken tenminste. En jullie zijn dat. Tof! (Vandaag zijn mijn Lief en ik precies vier jaar, vijf maanden en 22 dagen samen.)

    Like

  7. Wat heerlijk voor, een lijf vol kriebels. Ik kriebel heerlijk met je mee, wist niet dat ik zoveel jeuk kon krijgen van iemand 🙂 En ja, ook wij zijn regelmatig tot tranen geroerd om de Liefde voor elkaar.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: