Held(in)

Vanmorgen zat ik een stukje te lezen over hoe je van je passie je werk kunt maken. Ik heb er al genoeg over gelezen en dit soort dingen blijken soms toch moeilijker in praktijk te brengen dan de schrijver beweert.
Goed.
Omdat ik toch altijd weer benieuwd ben wat de schrijver te melden te heeft, las ik door.
Aan de hand van een stappenplan zou ik toch eerst eens moeten ontdekken wát nu precies mijn passie zou zijn. En nee, het was niet de bedoeling om direct naar een droombaan over te schakelen, want dat is de grootste hindernis die mensen kunnen hebben.
Oké, het klonk niet echt onlogisch, dus ik zette mijn droombaan in de vriezer en ging er eens goed voor zitten.
Vraag 1 was helder.
Wie is jouw held/heldin? Beroemdheid en/of iemand uit je omgeving.
Hmm, wat een rotvraag. Ik heb het niet zo op helden of heldinnen. Dat is altijd zo… verheven. Groots. Ik heb ook nooit een idool gehad. Nooit van die posters op mijn kamer waar ik voor het slapen gaan nog even een kus op drukte in de veronderstelling dat degene op die poster zou weten dat ik dat deed en daar veel plezier aan beleefde.
Ik besloot me om het anders aan te pakken.
Van wie heb ik vroeger op school weleens een werkstuk gemaakt dan? Of wie vond ik sterk en krachtig?
Plotseling schoot me te binnen dat ik ooit een werkstuk heb gemaakt over Marie Curie. Het zal in de zesde klas geweest zijn. Ik herinner me dat ik behoorlijk geobsedeerd was door haar leven. Het feit dat ze als eerste vrouwelijke natuurkundige haar proefschrift aan de Parijse Sorbonne verdedigde vond ik geweldig. Eerste vrouwelijke natuurkundige. Aan de Sorbonne. Hoe gaaf is dat?
Ik denk dat er op dat moment wel iets in mij aangeraakt is wat maakte dat ik wilde ontdekken. Pionieren. Ergens als vrouw de eerste in wilde zijn.
Ach, ik zie nu dat het mooie meisjesdromen waren, maar het komt misschien wel het dichtst bij de vraag wie mijn held(in) was. Vroeger.
Als ik meer naar het nu kijk, dan is misschien mijn oma wel mijn grootste voorbeeld.
Heel lang is ze zelfstandig gebleven. Op oudere leeftijd heeft ze nog verre reizen gemaakt, was ze geïnteresseerd in alles en iedereen om haar heen. Ik herinner me mijn verbazing toen ze op haar 90e doodleuk meldde dat ze ‘gewoon’ een gsm had. En ik geloof zelfs dat áls ze een computer had gehad, ze actief op Facebook had gezeten. Lekker volgens haar eigen weg. Midden in het leven, lak aan het getal van leeftijd. Zo wil ik ook worden.
Marie Curie en mijn omaatje.
Twee heldinnen voor mij.
De eerste zal ik niet snel evenaren, maar de tweede…? Ik teken ervoor!

heldin

 

Advertenties

33 gedachten over “Held(in)

  1. Helemaal met je eens; Marie Curie, een geweldige vrouw. Ik was/ ben ook geimponeerd door Simone de Beauvoir. Je oma ken ik niet :-). Ik hoop ook op die manier oud te worden en interesse te kunnen blijven houden in heel veel!!!

    Like

  2. Oh. Dus als ik het goed begrijp moet je niet meteen je droombaan willen realiseren..
    Juist ja.

    Dat is me niet gelukt om het niet te willen realiseren, want het is me dus wel gelukt! 😂😂😂😂😂

    Like

  3. Deze week zowel in een bijeenkomst op mijn werk als in maar liefst 2 colleges meegekregen dat je toch wel een Plan B moet hebben. Dat je misschien niet gelijk de grote stap naar Plan B kan zetten maar dat dit van doel naar doel gaat, vind ik prima want Plan B lokt namelijk wel steeds harder als droombaan 😉

    Like

  4. Mijn eerste echte bewondering was voor Aletta Jacobs. De eerste vrouw die aan de universiteit geneeskunde mocht studeren. Wel achter een gordijn want ze moest afgescheiden worden van haar mannelijke studiegenoten.
    Helaas gaat het op de foto bij de tweede zin al fout, want ik heb geen energie. Dankzij mijn cvs/me. Dus bedankt (-: Maar ik train mijn hersenen iedere dag. Ter compensatie.
    Lieve groet

    Liked by 1 persoon

  5. Er zijn een flink aantal hardloopvrouwen die ik bewonder, vooral van die ultraloopsters… Verder zijn een veel schrijfsters en bloggers die ik bewonder omdat ze ze mooi het voor mij onzegbare kunnen verwoorden. Jij bent er ook een van. Er zijn diverse vriendinnen die ik bewonder om hoe ze met de donkere en moeilijke dingen in hun leven omgaan. Natuurlijk zijn er ook mannelijke helden maar die doen mij minder als vrouw. Ik weet nl. van al die vrouwen dat ze met precies dezelfde hormonale zaken en alles wat daarbij hoort worstelen en ook met hun schuldgevoel, moedergevoel oftewel dat typische vrouwelijke en mannen hoeven dat niet. Eigenlijk zijn alle vrouwen helden toch 😉

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

  6. Als ik dit om moet zetten naar nu, deze dame ken ik niet, maar wel van gelijke leeftijd etc in het nu? Louise L. Hay dan… die pas met 60 haar eigen bedrijf begon of nog later, en ook nog volop in het leven staat na een zeer slechte jeugd…

    X

    Like

  7. Gossie, ik moet diep nadenken, maar ik heb geen helden of heldinnen. Mijn diepste wens is om ooit nog eens een boek te schrijven en een beetje ontspannen oud te mogen worden. Ik heb diepe bewondering voor vrouwen zoals Neelie Kroes die nog zo maatschappelijk betrokken en actief is.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: