Cijfertjes

Op de lagere school had je van die sommen waar ik geen bal van snapte.
Zoiets van: Jan en Toos hebben een kist met 50 appels. Ze rijden naar Jos, die 30 kilometer verderop woont. Onderweg eten ze beiden twee appels. Ze komen Joris tegen op 3 kilometer voor het huis van Jos. Hem geven ze vijf appels voor zijn kinderen.
Vraag: hoeveel appels krijgt Marie?

Marie?? Waar kwam die nu weer vandaan? En wat deed Joris in ‘s-hemelsnaam op de route naar Jos?
Slapeloze nachten kreeg ik van dit soort rekenkundige verhaaltjes.

Op de middelbare school ging ik dus met lood in mijn schoenen naar mijn wiskundeles. Dit zou een jarenlang drama worden, bedacht ik me somber.
Groot was de verassing dat ik gewoon goed was in wiskunde! Goed? Ik was gewoonweg (*kuch*) de beste van de klas!
Stelling van Pythagoras? Ik vond het zo logisch als wat! Net als al die stelsels, die voor mij gewoon een kwestie van goed invullen waren om tot de juiste oplossing te komen. Logica bleek my middle name. Op mijn eindlijst prijkte dus een mooie 9.

Op dit moment hebben de cijfertjes ons allemaal weer volledig in de ban.
In van die raadselachtige verhaaltjes.
Iedere volwassene heeft 150 – 450 miljard bloedplaatjes per liter bloed. 50 miljard is de absolute ondergrens. Dan hebben we extra bloedplaatjes nodig in de vorm van plasma-transfusie.
Onder de 10 miljard wordt het kritiek. Inwendige bloedingen worden een reëel gevaar, met alle gevolgen van dien.
Middelste heeft op dit moment iedere drie dagen zo’n slordige 5 tot 8 miljard bloedplaatjes per liter bloed.
Dramatisch laag!
En dus hangt er iedere 3-4 dagen een zak bloedplasma aan zijn arm om de boel weer een beetje op peil te krijgen tot een aanvaardbaar level.
Vraag: wat is hiervan de oorzaak?

Ik ben krampachtig op zoek naar de wiskundelogica van de middelbare school, maar iedere keer beland ik weer in de nachtmerrie van de lagere school in de vorm van dit onoplosbare raadsel.

Iemand goed in redactiesommen?
Ik hou me graag aanbevolen voor de oplossing!!

rekenen

Advertenties

52 gedachten over “Cijfertjes

  1. Wat rot dat er nog geen oorzaak is en dat ze alleen dit kunnen doen.

    Machteloos ben je. Oefensommen maken helpt niet.

    Sterkte is dan ook een leeg begrip maar de wens daarachter is vol.

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

  2. Sorry lieverd, ik heb dyscalculie, dus mijn wiskunde eindigde in de brugklas met een dramatische net krap aan 4, dus liet ik het vallen, wat een opluchting!

    Maar in dit geval is het meer dan dat natuurlijk, als ik een antwoord had, of heb? Dan ben jij de eerste die het weet, kan mij ook zo voorstellen dat je het hele internet aan het afstruinen bent naar antwoorden en ik zou willen, dat ik kon zeggen, b12 injecties, welke mij nu helpen en direct resultaat geven, maar nee, dat gaat het ook niet worden 😦

    STerkte lieverd!

    X

    Like

  3. Dit verhaal doet me een beetje denken aan nachtmerries die ik soms heb. Dan word ik half wakker en ik moet rekenen. Ik reken iets heel moeilijks uit en het klopt steeds niet en dan moet ik weer verder rekenen. Als ik dan goed wakker word, ben ik onbeschrijflijk blij, omdat ik niet HOEF te rekenen. In redactiesommen was ik overigens zeer goed, beter dan in ellenlange rekenmodellen. Jullie zitten nog steeds in die nachtmerrie, heel veel sterkte.

    Like

  4. Joh! Dat is echt dramatisch laag! En ze hebben nog steeds geen oorzaak? Ze kunnen naar de maan tegenwoordig, het zou beter zijn als ze dat geld in onderzoek stoppen naar dit soort vreemde ziektebeelden.
    Sterkte voor middelste en voor jullie! X

    Like

  5. Aan mij zou je ook weinig hebben op rekenkundig gebied. En helaas ook op het gebied van ziekten. Wat waardeloos dat er nog steeds geen oorzaak is gevonden. Je zou inderdaad in deze tijd verwachten dat er bekendheid is met dit soort symptomen.
    Hopelijk gaat er snel meer duidelijkheid komen bij de artsen.
    Veel sterkte en liefs,
    Janny

    Like

  6. Ik zal nooit de woorden vergeten van de intensivist die op de IC m’n vader ‘behandelde’. Hij zei: er is meer in de geneeskunde wat we nog niet weten, dan wat we wel weten. Alles leuk en aardig, maar als het om je (vader of) kind gaat, wil je dit natuurlijk niet horen. Ik hoop dat het hééél snel 3 okt. is en ze dan toch in ieder geval een p.l.a.n. hebben. Kus 😘

    Like

  7. Mag toch hopen dat een heel team met knappe koppen, zowel in het ziekenhuis waar hij behandeld wordt, als online medische hulpvraag over de hele wereld uitgezet, niets anders doen momenteel dan die rekensom maken en met de juiste uitkomst gaan komen!! xxx

    Like

  8. Helaas, wiskunde en raadsels zijn voor mij ongrijpbaar. Telkens als ik denk dat ik het bijna weet, raak ik het spoor volkomen bijster. Wel kwam gisteren de oproep voor de bloedbank weer binnen. Ik mag deze week weer, zo probeer ik mijn steentje bij te dragen en hoop ik iemand te helpen. Hopelijk vinden de artsen snel de oorzaak en kan die aangepakt worden! Sterkte voor jou en je gezin.

    Like

  9. Dit is je ergste nachtmerrie als moeder. Machteloos aan het bed van je kind staan… Hebben de artsen ook contact met collega’s in het buitenland? De internist/endocrinoloog die ik heb, zit ’s nachts te mailen met artsen in Amerika.
    Het duurt nog zo lang voordat het 3 oktober is… En nu heb je ook nog een gebroken pootje. Heel veel sterkte, lieve Gwen ♥

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: