Lichtpuntjes

Het is nog vroeg als ik naar beneden sluip. Zachtjes, op mijn tenen, want de rest van het huis is nog in diepe rust. Zelfs de hondjes draaien zich nog een keer om in de bench nadat ze met hun staart met één zachte tik tegen de benchrand hebben laten weten dat ze me wel gehoord hebben, maar nog niet klaar zijn voor de ochtendwandeling.

Ik ontsteek de lichtjes in de kerstboom en doe de kleine lampjes voor het raam aan. Ook de kaarsjes voorzie ik van een lichtje. De kerstster in de keuken schijnt zacht op het aanrecht, genoeg om de ketel op het fornuis te zetten voor een potje thee.
Als het gekookte water even later in de theepot zit en ik een beschuitje met blauw/witte muisjes heb gesmeerd, rol ik me op in het hoekje van de bank. Ik trek de wollen deken over me heen en luister naar zachte muziek.

Mijn gedachten dwalen af naar kerstavond.
De rijkdom van een steeds groter wordend gezin overvalt me.
Oudste, middelste met zijn vriendinnetje, jongste met haar liefste, ze waren er allemaal.
Ik keek toe hoe jongste haar oudste broer plaagde, de schoonzoon eventjes serieus met middelste praatte over zijn ziekte en hem toen vriendschappelijk een stompje op zijn arm gaf. Ik genoot van de verliefdheid van middelste en zijn vriendin, de plagerijen van mijn lief en de verhalen van oudste.
En ik besefte me plotseling dat er bij alle angst en zorgen die we hebben ook een heleboel liefde onder de oppervlakte zweeft. Liefde dat op dit soort momenten ineens heel zichtbaar wordt.

En terwijl ik op de bank nog steeds nageniet van deze herinneringen met mijn mok thee is het plotseling net of ik zachte armen om heen voel. Tranen springen in mijn ogen, voorzichtig laat ik me achterover vallen. Een romige geur prikkelt mijn neus en het lijkt alsof ik vleugels hoor klapperen. Een gevoel van geluk schiet door mijn lijf. Ineens weet ik het zeker: alles komt goed met middelste! Misschien niet direct, maar het komt goed.
De armen zijn weer weg, net als de geur, maar de vrede in mijn lijf houdt de hele eerste kerstdag hangen.

En ik vraag me af… zouden engelen dan toch bestaan?

thuis2

Advertenties

30 gedachten over “Lichtpuntjes

  1. Ja natuurlijk bestaan ze
    Kijk als je in het bos loopt eens naar de witte veertjes
    .Ze kwamen langs
    Heel veel liefde geven ze
    Lieve Gwennieeen heel goed 2017 wens ik
    Laat dromen uitkomen
    Kus

    Like

  2. Zelfs in “Teh van Knorretje” las ik vandaag een stukje …

    … In de loop van de eeuwen zijn verhalen over de Grote Afscheiding en het Gouden tijdperk dat eraan vooraf ging doorgegeven door wijze en gevoelige mensen. Tegenwoordig, in het industriële Westen, worden ze afgedaan als louter mythen en legenden – fantasieën die alleen lichtgelovige en onontwikkelde lieden voor waar houden, verhalen die alleen op verbeelding en emotie zijn gebaseerd. Ondanks het feit dat heel veel mensen engelen en natuurgeesten hebben gezien en met ze gecommuniceerd hebben …

    Niks fabeltjes dus … er was gewoon een engel bij jou vandaag.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: