Plan B

Toen ik bijna 28 jaar geleden voor het eerst moeder werd had ik geen idee. Ik deed maar iets, gewoon op gevoel. Beetje kroelen, verzorgen, in het bad doen, melkflesje geven, fruithapje erbij, voorlezen, knuffelen en zorgen dat er voldoende geslapen werd. Tot mijn grote verbazing groeide het baby’tje uit tot een peuter. De peuter werd een kleuter. En ik vond het geweldig!
Toen nummer twee zich aankondigde was ik dan ook de koningin te rijk. Nog zo’n kindje dat je van alles kunt leren, dat zijn armpjes om je heen slaat na een eerste schooldag en dan zachtjes zegt: Ik vind jou veel liever dan de juf. Je ruikt ook lekkerder.
Een moederhart kan van minder smelten.
We wilden nog wel graag een derde. Ruimte genoeg in dat moederhart van mij.
Niet veel later diende nummer drie zich aan. Mijn droom was uitgekomen: twee zoons en een dochter, rijkdom ten top.

28 jaar geleden had ik echt geen flauw idee.

Geen idee dat zoveel liefde ook zoveel pijn kan doen. Angst en bezorgdheid met zich kan meebrengen. Zeker nu één van drie zo ontzettend ziek is.

Afgelopen donderdag ging ik voor de verandering nu eens niet met middelste, maar met oudste en jongste naar het ziekenhuis. De afspraak om te praten over hun donorschap was eerder deze week gemaakt. Op de dag dat middelste definitief te horen had gekregen dat de medicatie niets zou doen voor hem. De dag dat verteld werd dat stamceltransplantatie echt de enige oplossing voor hem zou zijn. De levensreddende oplossing.
Wat onwennig keken broer en zus rond op de afdeling waar middelste ondertussen kind aan huis is geworden. De afdeling waar chemokuur en Prednison hand in hand gaan. Het besef hoe ziek hun broer eigenlijk is, drong op dat moment misschien pas goed tot ze door.

Bij de intake werd de procedure nog eens goed doorgesproken. Middelste behoort helaas tot de weinige patiënten die niet met behulp van geoogste stamcellen uit het bloed kunnen worden geholpen (bijna 90% van alle stamceltransplantaties). Hij kan alleen genezen door transplantatie van puur beenmerg. En dus zal de donor (misschien oudste of jongste dus) onder narcose moeten. Een volle liter beenmerg zal door twee hematologen uit de bekkenbeenderen verwijderd worden om het vervolgens bij middelste door middel van een infuus in te brengen.

De schok voor mij was enorm. Dat betekent dat ik bij een goede match van oudste of jongste niet één maar twee kinderen in het ziekenhuis zou hebben liggen!

Jongste en oudste twijfelden echter geen moment.
‘Mam, wij gaan ervoor. Dat zou hij ook voor ons doen. We hopen echt op de goede match!’

En weer bedacht ik me: 28 jaar geleden had ik geen flauw idee hoeveel liefde er in een mens kan zitten. Moeder en kind, broer en zus.

Ik ben er nog steeds wat stil van.

Advertenties

74 gedachten over “Plan B

  1. Tjee, wat een spanning zal er zijn bij jou thuis, meis! Ik hoop van harte dat een van je twee kinderen een goede donor zal zijn en dat daarmee het leven je middelste in een beter vaarwater komt. Nee, dit kun je niet van te voren bedenken als je ouders gaat worden. Maar goed te weten dat er zoveel liefde is, dat is een steun in zware tijden.
    Ik wens jou en je familie veel sterkte en ik duim voor middelste!!
    Janny

    Like

  2. Ik lees hier mee. Op het blog van een vrouw die ik nooit heb ontmoed. Over een pijn en een liefde die ver weg bestaan. En het is alsof ik een vriendin bijsta . Moed wil geven, handen vouwen, even omarmen…. Ver weg leeft mee.

    Like

  3. Lieve familie, ik leef zo met jullie me … ontzettend knap van je, hoe jij met de situatie om ga Gwennie!
    Ik wens jullie veel sterkte en de geluk van de heele wereld! ♥

    Like

  4. Ik ook! En het lijkt me een vreselijke spannende week, want je hoopt dat alles goed komt zonder al te veel obstakels. En ja, dan is en match met broer of zus een ideale oplossing, en dat hoop ik ook van harte. Ik denk aan jullie en hoop het beste voor zoon xx

    Like

  5. die positiviteit van je twee andere kinderen wijst je de weg, natuurlijk kon j e niet weten waar je als moeder aan begint, dat weet geen enkele, maar je doet wat je kunt en je doet het goed. ❤

    Like

  6. Wat ontroerend om te lezen. Bij een vriendin heeft haar ene dochter haar zusje geholpen toen ze leukemie had. Ook via beenmerg onder narcose. Hun band is er nóg sterker door geworden. Dat er bij zoveel ellende zoveel moois als liefde bestaat…terecht om stil van te worden. Jullie hebben drie heel bijzondere kinderen!

    Like

  7. Ik had al een heel flauw vermoeden dat het op die weg zou komen, de donatie en matches, en ook wist ik al, gezien de liefde in jullie gezin altijd al sprak voor mij dan, dat zij zich zouden laten testen. Dit komt wel goed, ja, echt heus waar.

    heb ik toch nog een vraagje, ik lees of zie het altijd dat broers of zussen eventueel getest worden, waarom de ouders niet? Is daar een reden voor? Heel veel sterkte in de komende tijd van wachten en doen!

    ❤ ❤ ❤

    Like

    • Broers en zussen hebben precies dezelfde menging qua DNA van ouders. Ik heb maar de helft van de DNA van mijn kinderen. Eigenlijk dus net zoveel kans als elke willekeurige wereldburger… Gek hè? Bovendien zoeken ze bij niet-broer-zus-donoren naar donors van 18-40 jaar. Broers en zussen kunnen aan elkaar veel langer doneren, mits ze matchen natuurlijk!

      Liked by 1 persoon

  8. Dat alles goed mag komen met de middelste en dat zijn zus of broer hem daarbij kan helpen. Ik denk aan jullie, ook al ken ik jullie niet persoonlijk, we moeten elkaar steunen ook al is het maar met enkele woorden.
    Lies van Instragram 🙏

    Like

  9. Dat wachten, dat wachten…zo moeilijk. En dan de weg daarna. Ook heel zwaar. Maar weet dat het resultaat daar weer na verbluffend is! Dan is het een definitieve genezing!! Lieve mensen, wat zwaar, moeilijk, spannend…..Ik ken je niet maar ik leef zo mee omdat ik weet (vanuit mijn werkzame leven) hoe een vreselijke ziekte dit is. Heel veel sterkte jullie met zijn allen!

    Like

  10. Jeetje Gwen wat een stress en emoties dit allemaal dan loop ik te zeuren over een telefoon die ze kwijtraakt , lijkt dan heel onbenullig. Sterkte denk aan je . Prachtig geschreven ❤

    Like

  11. Wat is het spannend Gwennie. Zo zie je maar weer: ziek is je zoon niet alleen, daar is jullie hele gezin bij betrokken. En wát hoop ik dat oudste of jongste een match mag zijn! ❤

    Like

  12. Oh, wat fijn dat die liefde zo sterk is tussen de broers en zus (in het Engels schrijft het wat makkelijker, daar hebben ze er 1 woord voor “siblings”). En ik zal duimen tot ze er zowat afvallen!

    Like

  13. Wat een mooi en tegelijkertijd een heel heftig relaas…het is zo dubbel allemaal! Pijn, verdriet, liefde en saamhorigheid….alles in één! Lieve Gwennie…houdt moed en jullie liefde voor elkaar zal jullie overeind houden! Je bent een dapper mens….xxx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: