Tips & tricks

De allereerste keer dat we in de wachtkamer van de dagbehandeling Hematologie stapten, bevroor ik. Dit was 100% zeker de verkeerde kamer, daar was geen twijfel over mogelijk! Na een paar diepe ademhalingen raapte ik mezelf bij elkaar, ik schonk mezelf een kop koffie in en ging tegenover een meneer zitten. De man, ergens halverwege 50 schatte ik hem, was kaal. Ook duidelijk was dat er een behoorlijke portie Prednison in zijn lijf zat. Vriendelijk knikte hij me toe. Beschaamd sloeg ik mijn ogen neer, middelste zag er in vergelijking met hem nog ontzettend fit uit en we waren hier niet voor niets natuurlijk.

Maanden later groette ik mensen die ik al eerder gezien had. Het voelde niet meer eng, was niet meer ongewoon. Stiekem waren we samengesmolten met de ziekten van de andere patiënten.

Afgelopen woensdag voelde ik me weer de nieuweling toen ik de geïsoleerde verpleegafdeling opliep. Wat werd er van me verwacht? Wat moest ik doen? Wat kon wel en wat vooral ook niet?
Onhandig en onzeker zocht ik mijn weg.

Sluis één: eerst goed het bordje lezen maar.

Allemachtig, wat mogen we dan wél meenemen? schoot er door mijn hoofd.
Dat blijkt heel erg mee te vallen! Jongste nam een (nieuwe, schone) knuffelbeer mee, het vriendinnetje heeft een slinger vlinders opgehangen, wij hebben (schoon gewassen) t-shirtjes meegenomen, er hangt een kleine ballon, oudste heeft een paar stripboeken meegebracht en langzaam behangen kaartjes en foto’s de kale wanden. Vooral die laatste twee dingen zijn erg leuk voor middelste en het makkelijkst te realiseren.

Het wassen en desinfecteren van de handen is na twee keer al een gewoonte geworden. Sieraden blijven al thuis, tassen en jassen in de tweede sluis en ik merk dat ik de schuifdeuren automatisch met mijn elleboog en voet open en sluit. Alsof ik beland ben in een persoonlijke aflevering van Grey’s Anatomy.

Terwijl ik de tweede dag de indrukwekkende installatie naast middelste sta te bestuderen, komt er een man door de sluis naar binnen. Hij groet middelste en loopt door naar zijn badkamer.
‘Hij komt mijn kraan vervangen,’ knikt deze.
‘Lekt hij dan?’ vraag ik.
‘Neu, die vervangen ze iedere dag. Net als de douchekop en de kraan hier in de kamer.’
Ik volg de wijzende vinger van middelste en zie inderdaad dat er een speciale kop op de kraan zit.
‘Ze vervangen dat iedere dag, zodat er geen bacteriën kunnen groeperen.’
Ik knik.
Logisch.
Onwerkelijk, maar logisch.
Mijn hemel, wat een voorzorgsmaatregelen.

Ik kijk naar mijn lief. Hij schuift onrustig heen en weer. Het liefst wil hij buiten de kamer blijven. Bang om maar een milli-micro-bacterie aan middelste door te geven. Per ongeluk, maar toch…
Ik wil juist het liefst middelste de hele tijd vasthouden. Zeggen dat het wel goedkomt.
We vinden wel een evenwicht.

De grootste tip is misschien wel: maak een gezinsapp!
Daarin delen we alles. Zin en onzin, serieuze zaken en zottigheid, foto’s en filmpjes. Alles komt voorbij. Middelste geeft aan als hij zich te ziek voor woorden voelt met het bekende 🤢 icoontje en soms komt er ineens een duimpje. Dan weten we: het is FaceTime tijd! En zo waren we er stiekem toch een beetje bij toen hij ‘s-avonds om 22.00 uur zijn eerste chemo aangesloten kreeg.

Tips & Tricks, we leren het met de tijd.

Advertenties

29 gedachten over “Tips & tricks

  1. De familie app, ja absoluut waar, ook al is dat bij ons al ontstaan toen ik zelf nog een ouderwetse mobiel had zonder internet, voor de fun, maar het blijkt in lastigere tijden ook erg handig te zijn inderdaad. Een hele goede tip voor elke familie!

    En wauw… de voorzorgsmaatregelen, pffffffff Ik wens jullie toe dat het snel over mag zijn!

    X

    Like

  2. Klein geluk dus, deze tijd, met geweldige mogelijkheden contact te maken/houden en alles te kunnen delen waar nodig en zo op afstand inderdaad toch een beetje bij elkaar te zijn!
    Liefs H xx

    Like

  3. Ja, wat onwerkelijk allemaal. Totdat het dagelijkse routine wordt. Ik hoop dat middelste het allemaal aan kan en dat hij goed herstelt. Dat is het belangrijkste en de rest neem je op de koop toe. En zo’n familie app hebben wij ook. Heel fijn en werkt prima. Door het tijdsverschil soms erg lastig. Maar wel ontzettend leuk.
    Sterkte voor jullie allen en heel speciaal voor middelste!

    Like

  4. Jeetje, heftig weer hoor. En zo geweldig dat je nu de beschikking hebt over facetime en groepsapps enzo. Moet je voorstellen, twintig jaar geleden, wat zal het “stil” zijn geweest!

    Like

  5. Een hele andere wereld! Wat een voorzorgsmaatregelen allemaal. Sterkte voor iedereen en fijn inderdaad zo’n gezinsapp, in goede en in minder goede tijden.

    Like

  6. De dochter van mijn vriendin heeft twee maanden in een doorzichtige tent gelegen doorgebracht. Contact was alleen mogelijk via de computer. Ze had voor de tweede keer leukemie en kreeg donormerg van haar zusje maar ze heeft het gered! Jullie middelste gaat het ook redden. Het kost bloed, zweet en tranen maar de aanhouder wint…
    Houd vol, lieverd.

    Like

  7. En steeds verleg je je grenzen en pas je je aan aan de nieuwe realiteit. Hoe flexibel is een mens als het moet nietwaar? Ik hoop dat de weken voorbijvliegen en vooral ook dat alles voorspoedig verloopt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: