Vertrouwen

Drie dagen is middelste nu alweer thuis. Drie dagen waarin wij ineens het vaste ritme van de afgelopen weken moeten loslaten. Geen opstaan, ontbijten, snel een stofzuiger door het huis halen of boodschappen doen om dan in de auto te stappen en naar Nijmegen te vertrekken om vervolgens pas weer tegen het acht-uur-journaal thuis te komen.

Ineens hebben we de hele dag vrij. Is er voldoende ruimte om weer te landen, op adem te komen en de gewone zaken van het leven weer op te pakken.

Ik merk aan mezelf dat ik het lastig vindt. Ik ben onrustig, kan me maar slecht concentreren, vergeet om de haverklap gedachten die ik nodig moet onthouden en stilzitten lukt me al helemaal niet. In drie dagen tijd zijn alle ramen van binnen en buiten gezeemd, is het huis gepoetst van zolder tot kelderkast en als ik dan eindelijk toch even een straaltje zon wil pakken in de tuin zie ik het onkruid dat in de afgelopen weken rustig z’n gang is gegaan. Ik kan er niet tegen en voor ik het weet sta ik weer voorovergebogen om de lange stengels tussen de tegels uit te trekken.

Af en toe maant mijn lief me tot rust, maar ook bij hem zie ik ontwenningsverschijnselen. Hij gaat alleen extreem rustig doen. De hele dag op de bank met een computerspelletje, zich afsluitend van de wereld.

Omdat afbouwen stapje voor stapje gaat, zijn we gisteren toch even langs geweest bij middelste en zijn vriendinnetje. Gewoon, om met eigen ogen te zien hoe het met hem/hen gaat.
De armen die hij om me heen sloeg voelden alweer sterker dan een paar dagen ervoor. Zijn gezicht straalt, hoewel zijn ogen nog erg vaal zijn. En toch geeft het vertrouwen.
Ik zie hoe snel hij moe is van een bezoekje aan een terras voor een lunch. Door zijn ogen bestudeer ik de menukaart en merk dat er nog best veel spullen zijn die hij (nog) niet mag eten. Na een uur brengen we hem en zijn vriendinnetje weer thuis. Met een grauw weggetrokken gezicht neemt hij afscheid van ons. Het liefst zou ik hem mee naar huis willen nemen. Maar ik begrijp ook wel dat dit niet kan.

Vertrouwen krijgen.
Vertrouwen hebben.
Vertrouwen houden.

Ik vind het best nog wel lastig allemaal.

Advertenties

35 gedachten over “Vertrouwen

  1. djaktief

    Evenwicht weer terug vinden en dingen verwerken doet iedereen op zijn eigen manier. De kunst is om de ander daarin te laten zijn wie die is. Ruimte geven is het toverwoord.

    Iedere tijd heeft iets moois en iet moeilijks lees ik in jouw ervaringen.

    Lieve groet,

    DorothΓ©

    Like

  2. Pien

    Ach lieverd, het is zΓ³ logisch. Het zoeken naar een totaal nieuw evenwicht dat anders zal zijn dan het evenwicht wat je kende is zoeken, loslaten en vastpakken. En dat alles door elkaar en keer op keer op keer. Neem je tijd. xx

    Like

  3. Soof

    Wat fijn dat hij thuis is! Voor iedereen is het nu zoeken naar, en het vinden van vaste grond. Komt goed, neem je tijd en laat het maar gebeuren op de manier die ieder nodig heeft.

    Like

  4. beaunino

    Je staat vast nog een beetje in de ‘vecht’ modus, daarom lukt het je denk ik nog niet goed om je rust te vinden. Adrenaline giert nog door je lijf denk ik.
    Zo is het mij een beetje uitgelegd, misschien geldt dit ook wel voor jou.
    Zo fijn dat het de goede kant op gaat!!

    Like

  5. Janny Bouwman

    Wat fijn om te lezen dat hij weer langzaam aan het herstellen is. En ook begrijpelijk dat dit weer een beroep doet op andere emoties…het is nogal niet niks!
    Ik kan me helemaal voorstellen dat je vertrouwen pas langzaam zal terug keren. Maar er zijn grote vorderingen en dat geeft moed en op den duur vertrouwen, denk ik.
    Heel veel sterkte voor jullie allemaal en in het bijzonder voor Middelste!
    Liefs,
    Janny

    Like

    1. Gwennie Berichtauteur

      Ik moet gewoon nog wennen aan de ‘way up’… De afgelopen maanden is het zo vaak alleen maar slechter gegaan, dat ik maar amper kan geloven dat het nu echt beter gaat… Gek hΓ¨?

      Like

  6. Morgaine

    Een soort van positief gat is er nu gevallen, hij is weer thuis, en ja… na zo’n ritme kan het even duren voor je weer op de rails bent, zowel jij, als hij. Vertrouw, het komt goed πŸ˜‰

    Dikke knuffel van mij voor jullie!

    X

    Like

  7. ~ Inge ~

    Als moeder wil je alles doen voor je kind hΓ¨? Ik begrijp je onrust helemaal! Toch goed dat je zoon niet bij jullie thuis is, maar gewoon in zijn eigen huis. Laat maar gewoon weten dat je er bent voor hem, alles komt dan vanzelf wel goed! Enne…een prachtig gedichtje heb je bij je blog gevoegd over vertrouwen…ik pik ‘m mee, heb het wel nodig om dit met regelmaat te lezen! Hou je goed Gwennie….maar dat hoef niet altijd hoor, weet je? Wees gewoon jezelf! πŸ˜‰ Kus!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s