Maatje

En toen was ik plotseling helemaal alleen. Het voelt wat onwennig, maar ik ben vastberaden om er een mooie draai aan te gaan geven.

De dag nadat mijn lief vertrok ben ik dus direct aan het werk gegaan. Heerlijk afleiding in een omgeving die plotseling meer warmte biedt dan een mens kan verzinnen. Want niet alleen de lieve, warme woorden (en armen) verwelkomden mij op die eerste werkdag in het nieuwe jaar, ook een enorme doos vol met cadeautjes, briefjes en kaartjes stond op mij te wachten. Meer dan genoeg om iedere week iets uit te halen en af te tellen tot de terugkomst van mijn lief.
Een mens kan het slechter treffen…

Het eerste weekend werd het voor mijn gevoel pas echt spannend. Hoe zou het gaan, zo in mijn eentje op de bank? Trok ik nu wel of geen flesje wijn open voor mij alleen? (wel dus! 😊)
Ging ik nu wel of niet uitgebreid voor mezelf koken of smeerde ik gewoon lekker makkelijk een boterham met een gebakken ei of iets dergelijks? Maar 28 weken alleen maar brood eten is ook zoiets… Dus al snel bedacht ik dat ik beter gewoon mijn maaltje kon klaarmaken en dan wat porties in kon vriezen, zo snijdt het mes aan twee kanten… gezond bezig én slim!

Vorige week zaterdag toog ik dus naar de winkel voor de wekelijkse boodschappen, trakteerde mezelf op een paar nieuwe laarzen en kocht wat cadeautjes voor naderende verjaardagen.
Ik trakteerde mezelf op een groot glas verse gemberthee in de stad en bladerde door wat magazines die op de leestafel van ons favoriete koffietentje lagen. Ik luisterde naar de gesprekken om me heen en schreef wat regels in mijn Moleskine die standaard in mijn tas zit. Toen besloot ik dat het misschien wel gewoon een mooie dag was en dat ik mijn eigen gezelschap eigenlijk best wel op prijs stelde.

Ingenomen over zoveel tevredenheid reed ik op mijn gemakje naar huis.

Pas toen ik een overblije hond moest kalmeren omdat hij van gekkigheid niet wist hoe hij mij het beste kon begroeten schrok ik even van mijn eigen stem. Het was bijna drie uur in de middag en hoewel mijn stappenteller de 10.000 passen bijna aantikte, had mijn mond misschien hooguit vijf woorden die dag geproduceerd.

Ik moet meer praten in mijn eentje. Of met de hond!
Mijn thuismaatje.Maatje

Advertenties

31 reacties op ‘Maatje

  1. Bijzonder zo als opeens de bevolking in huis anders van samenstelling is. Biedt ook wel weer kansen, soms. Ik neem me altijd voor iets te gaan eten wat degene die er niet is niet lust, maar als ik alleen ben heb ik meestal geen zin om te koken of te halen en wordt het een tosti ofzo…. Fijn dat je zoń leuk maatje hebt!

    Like

  2. Een halfjaar, dat is lang! Er zullen ongetwijfeld minder leuke dagen tussen komen te zitten maar met de diepgang die jullie vorig jaar hebben opgedaan, slaan jullie je er glansrijk doorheen.
    Je bent een mooi mens; vandaar die lieve aandacht van je collega’s ♥

    Like

  3. Komt mij bekend voor: schrikken van je eigen stem. Als Jan op zee was en ik ook 28 weken alleen was, dan kwam het voor – zeker in een weekend – dat ik op een dag alleen dingen zei als: goedemorgen, tot ziens, dank je wel.
    Maar er door komen, kom je altijd wel.

    Like

  4. Ahw, die arme hond, hahahahaha Ja, meer praten tegen de hond, dat is hoe ik het ook doe overigens, praten tegen Picasso als ik in mijn eentje ben, dat helpt echt! Ik snap dat het lastig is nu even, maar je hebt in elk geval de hond 😉 En de liefde, will go stronger this way, i just know 😀

    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.