Tagarchief: Winter

Wintersalade

Als kind was het avondeten altijd vrij eenvoudig. In de zomer werd er veel sla gegeten (en dan de doodordinaire kroppen,  natuurlijk), in de winter stond er vaak stamppot op het menu, in de herfst geurde het huis naar stoofpeertjes en in de lente aten we spinazie, witlof of andijvie. Pas ergens tegen de tijd dat ik een tiener werd veroverde de Italiaanse keuken meer en meer terrein en werden onze maaltijden afgewisseld door spaghetti, macaroni of lasagne.
Toen ik op mezelf ging wonen breidden de gerechten zich steeds vaker uit richting het exotische, maar in één ding bleef ik trouw: salade in de zomer, stamppot in de winter.

Nu wil het toeval dat mijn lief gek is op salade. Ik heb liever warm eten. Zeker als het winter is!
Toch zijn er een paar salades waar ik me gedurende de wintertijden weleens aan waag.

Zo ook deze uit het kookboekje van Carlo Kool:

Salade van verse spinazie en gerookte kip (voor 2 personen en in 15 minuten klaar!)

Ingrediënten

200 gram verse spinazie
1 avocado
handje (zwarte) olijven, zonder pit, doormidden gesneden
6 stuks zongedroogde tomaten, fijngesneden
1 courgette
250 gram gerookte kip, in reepjes gesneden
flinke hand cashewnoten
1 eetlepel grove Italiaanse kruiden
1 theelepel grove mosterd
2 eetlepels olijfolie
1 eetlepel agave siroop
1 theelepel (groene) pesto

Doe de spinazie in een grote kom. Snijd de avocado doormidden, verwijder de pit en lepel hem uit zijn schil. Dan het vruchtvlees in stukjes snijden. Voeg de olijven toe, net als de zongedroogde tomaten.
Maak een dressing van de Italiaanse kruiden, mosterd, olijfolie, agave siroop en pesto.
Snijd de courgette in blokjes.
Zet een grote pan (of wok) op het vuur met een scheut olijfolie. Roerbak de courgette en gerookte kip.
Schep dit bij de salade en roer dit goed door.
Rooster nog even in de pan een minuutje (of twee) de cashewnoten, zodat ook deze lekker warm zijn.
Voeg de cashewnoten toe aan de salade en roer de dressing erdoor.

Heerlijk!! (zelfs in de winter)

spinaziesalade

Advertenties

Winterse dromen

Op het moment dat de Goedheiligman zijn hielen licht en weer naar warmere oorden vertrekt, begint mijn hart pas echt vol verwachting te kloppen. Niet dat ik het 5 December niet waardeer, hoor, begrijp me goed. Ik ben dol op (gevuld) speculaas en als ik de verwachtingsvolle snuitjes zie van de kinderen om ons heen, smelt ik iedere keer weer een beetje. Het is meer dat ik Sinterklaas zie als het startschot van een gezellig seizoen. Zodra hij dus vertrekt komt de kerstboom naar binnen.
Lichtjes voor het raam, lichtjes in de boom, lichtjes in de tuin.
Van mij mag het vanaf vandaag dan ook over zijn met de té warme temperaturen. Twaalf graden is echt teveel voor deze maand.
Het moet koud worden. Wit worden. Winters. Met dikke pakken sneeuw.
Ik maak potjes met kerstgeur door de schillen van sinaasappel met kruidnagels, kaneelstokjes, afgevallen dennentakken van de (uiteraard echte!) kerstboom, een opengesneden vanillestokje, steranijs en wat kruiden (rozemarijn en/of tijm) te koken in water met een scheut zonnebloemolie. Buiten koud, binnen warm!
Op de bank leg ik warme dekentjes neer op de leuning en in alle donkere hoekjes van de kamer zet ik groepjes kaarsen neer.
De playlist die mijn lief eigenhandig maakte op iTunes met alle mogelijke winterliedjes in nog meer soorten en maten die je kunt verzinnen schuift weer op naar de top van mijn favorieten.
Dat er nog gewerkt moet worden in deze maand, vergeet ik voor het gemak voor vandaag maar even. Ik laaf me aan de gezelligheid en warmte die me vanuit alle tijdschriften en magazines toelacht. Hoe onwerkelijk het soms ook mag zijn.
Vandaag leef ik even mijn winterse droom.
Morgen pak ik de wereld weer op en bezie de werkelijkheid.
Nu even niet…

winterse droom