Hoe oud?

Gisteren ging er weer een streepje bij op mijn levenslijn.
Nog één jaar verwijderd van die magische helft, zoals ik het zelf altijd noem. En aangezien ik van plan ben om 100 te worden, hoeft niemand naar mijn leeftijd te raden vermoed ik.
Ik ben er behoorlijk mee geplaagd afgelopen weekend. De meest wilde ideeën zijn voorbij gekomen voor het volgende jaar.
En ik moet er wel om lachen. Heel erg om lachen zelfs. Sterker, ik geniet er stiekem wel van.
Natuurlijk is mijn lijf ouder aan het worden. Strammer zelfs. En natuurlijk kom ik mezelf weleens tegen als ik merk dat ik niet zo flexibel meer ben dan – pakweg – vijftien jaar geleden, toen ik na een nachtje doorhalen nog redelijk kwiek en monter op mijn werk verscheen. Dat doorhalen doe ik nog steeds weleens, maar het kwieke en montere is de volgende dag ver te zoeken eigenlijk.
Aan de andere kant merk ik dat ik meer rust in mijn kont heb. Niks móet meer echt en af en toe mág ik zelfs van mezelf lekker onderuit zakken omdat mijn ogen dreigen dicht te vallen halverwege een luie zondag.
Eigenlijk ben ik wel blij dat ik er niet zo mee zit dat ik ouder aan het worden ben.

Tien jaar geleden hadden jongste en een vriendinnetje er duidelijk meer moeite mee dat moeders de grens van veertig naderde. Bij het uitzoeken van een cadeautje konden ze het niet eens worden over welke gezichtscrème ze voor me zouden kopen. Die voor de jonge huid, of voor de wat rijpere.
Tegen rimpels.
Ze besloten unaniem om voor de eerste versie te gaan.
Bang dat ik misschien beledigd zou zijn dat ze voor de ‘anti-rimpel-versie’ hadden gekozen.
Ik moest er ineens aan denken toen ik van haar deze felicitatie ontving:

rimpelkoppie

 

Maar zeg nu zelf, hier wordt een mens toch alleen maar bij van?

Advertenties

26 gedachten over “Hoe oud?

  1. Leni

    Het is toch ook heerlijk dat je het haalde.
    Wat jij?
    Maar stram nu …ik kan je vertellen dat het nog niets is vergeleken bij 63… echt hihi
    Maak je borst maar nat…

    Like

  2. klaproos

    Nou:-) ik kan j e zeggen…. ik ga al een eeeeeeeeeeeeeind langer mee dan jij, en het wordt alleen maar leuker 🙂 het MOETEN valt helemaal weg 🙂
    vooral vrolijk blijven hé 🙂

    Like

  3. Helena

    Ik zit net een paar maanden voor je, ben intussen rete trots op (en gewend aan) mijn ‘streepjes’, al vind ik het soms best lastig dat het ’s ochtends wat langer duurt om ‘uit te deuken’, maar ach… net wat je zegt, ook dat ‘moeten’ is eraf … heerlijk… blij op weg naar de helft!

    Liked by 1 persoon

  4. daatjes

    Dat jaar die jij voor de magische helft zit, ben ik er al overheen, sterker nog al bijna anderhalf jaar. En ja, het gaat allemaal niet meer zo soepel als 15 jaar geleden, maar dit lijf heeft drie kinderen gekregen, heeft een ernstig ziekbed overleeft en een paar pittige ingrepen. Mijn longen zijn niet best en de zwaartekracht laat zich gelden. Maar ik kan nog steeds zo ontzettend blij zijn met kleine dingen, ik “hoef ” niet meer zo veel van mezelf, en met mij is de hele wereld om me heen elke dag een dagje ouder. Geniet ervan, je hebt het gehaald!

    Liked by 1 persoon

  5. kakel

    Beter rimpels van het lachen dan van het huilen 😉
    Wat een juweeltje van een foto ❤ Als je in dat gezicht kijkt, vallen toch alle zorgen van je af?
    Van harte gefeliciteerd, lieve Gwennie, en dat dit levensjaar je maar veel gezondheid en levensvreugde mag brengen. Proost!
    Liefs en een knuffel

    Like

  6. Jet

    Geniet van dit laatste jaar voor de ‘drempel’! Echt, het is zo bijzonder om er overheen te mogen stappen met het besef dat er zoveel wijsheid is waar je uit kunt putten! En denk je eens in wat je dit jaar nog allemaal kunt ondernemen…! 😘

    Like

  7. Inge

    Ook ik ben al een tijdje over de helft en dat valt tot nogtoe best mee. Oké, het hormonenverhaal, maar dat kan ook voor jongeren. Idem de rimpels, grijze haren en stramme ledematen. Het belangrijkste is hoe je je voelt, hoe je bent van binnen, hoe je in het leven staat. Dan doet leeftijd er niet toe. Proficiat!

    Like

  8. Morgaine

    hahahaha, alsnog van harte gefeliciteerd, dat even eerst!

    Ik ben er nooit zo bang voor geweest om ouder te worden, sterker nog, toen ik 30 werd dacht ik alleen maar, laat mij aub zo snel mogelijk 40 zijn…. en ik ben er blij mee! Niets hoeft meer inderdaad zo strak te zijn en na te leven van anderen. Deed ik toen al niet, maar het wordt wat rustiger allemaal.

    Like

  9. Colin

    Ik vond 40 helemaal niets, maar bij 50 wordt het weer leuk dus … misschien moet ik tegen die tijd toch eens een keer mijn verjaardag vieren 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s