Blauwe plekken

Bij de laatste drie stappen ging het fout. Net op het moment dat ik dacht: zo, de gletsjer ligt achter mij, schoof ik onderuit. Zo verraderlijk kan het ongeziene zijn dus.
Ik had natuurlijk beter moeten weten. Ieder kind leert op school al dat gletsjers niet wit en glad zijn of duidelijk zichtbaar met een begin en een eind en zijkanten die voor iedereen goed waarneembaar zijn. Een gletsjer heeft door zijn beweging veel zand, gruis en stenen tussen en op het ijs zitten. Eigenlijk is het een soort van kameleon in de bergen.

Goed.

Ik ging dus onderuit en schaafde met mijn arm over een grote rots om vervolgens met mijn elleboog te blijven hangen tussen twee rotsblokken in. Het gevolg: een enorme schaafplek over mijn onderarm en mijn elleboog flink kapot. Bloed stroomde in de richting van mijn pols. Met een stuk toiletpapier uit de rugzak (altijd voorbereid zijn in de bergen! πŸ™„) veegde mijn lief het schoon, toen pakten we de wandelstokken weer op en liepen door.

Niet veel later bereikten we de berghut. Vanaf het buitenterras bekeken we de gletsjer die we zojuist overgestoken waren. Stil en sierlijk lag hij als een krul over het dal. Gefascineerd staarde ik naar zijn contouren. Dat zoiets moois zo verraderlijk kan zijn. Levensbedreigend zelfs.

Plotseling overviel me het gevoel dat de hele vakantie al als een schaduw om me heen hing.
Flitsen van mijn gezonde middelste, jaren geleden, schoten door mijn hoofd afgewisseld met beelden van zijn chemo-lijf. Breed lachend met vrienden versus kotsend in zijn ziekenhuisbed, zijn hoofd kaal, zijn ogen diep weg gezonken in zijn gezicht. Het leven vierend, het leven hatend.
Een traan rolde over mijn wangen en mijn linkerhand betaste mijn gewonde rechterarm. Toen we een uur later weer de stilte van de bergen opzochten en opgeslokt werden door de grootsheid van de natuur liet ik mijn tranen pas echt de vrije loop. Snikkend zakte ik door mijn knieΓ«n en huilde totdat ik niet meer kon. Mijn lief stilletjes naast me.
Na een half uur krabbelde ik weer op. Mijn ogen en neus waren rood, mijn gezicht gezwollen, net als mijn rechterarm die kloppend aangaf dat er toch wel een dikke blauwe plek aan zat te komen.

Toch voelde ik me ineens tien kilo lichter.
Ik besefte dat het leven nu eenmaal niet glad, smetteloos en ‘smooth’ in elkaar zat. Net als bij een gletsjer zijn er stukken die je niet ziet, herkent, maar die wel aanwezig zijn waar je soms (schaaf)wonden en blauwe plekken van kan krijgen.
Maar deze plekken kunnen genezen. Als je maar de tijd neemt. En niet altijd flink bent en je tranen binnenhoudt.
Leven doet soms gewoon pijn.

Tja.

Β© Gwennie Benjamins

Advertenties

31 gedachten over “Blauwe plekken

  1. baasbraal

    Och ja, er hoeft maar NIETS te gebeuren of je wordt meteen weer teruggeworpen. Je bent gewoon zijwindgevoelig zoals iemand eens tegen mij zei. En zo is het. Zolang de zijwind maar niet opsteekt denk je dat het gewoon goed gaat…. Knuffel van mij en een kusje op je zere arm.

    Like

  2. djaktief

    Beterschap voor alles! Ik schrok van de titel omdat ik dacht dat er opnieuw iets was met middelste. Verder alle emoties mogen er zijn maar soms is het doorbikkelen en kan het later pas. Tranen genezen.

    Lieve groet,

    DorothΓ©

    Like

  3. Helena

    Tja joh, ons leven… net als die prachtige gletjer, soms inderdaad zo verd*&$md verradelijk en levensbedreigend, maar ook zo fascinerend mooi. En gelukkig zijn wij in staat, welke (zij)wind we ook om onze oren krijgen, er iets aan te doen! (*knipoog*)
    Dikke knuffel

    Like

  4. Janny Bouwman

    Ja, het leven als een gletsjer. Mooie metafoor. Soms ga je onderuit, met of zonder pijn of blauwe plekken. Maar gelukkig kunnen we (meestal) weer opkrabbelen en gelouterd verder gaan. En ik ben blij voor jou dat je verdriet los kon komen in die vakantie. Nu opgeladen weer verder! Liefs.

    Like

  5. Morgaine

    Het kan zo overweldigend zijn, herkenbaar lieve schat… en ik ben blij dat het eruit is, want die tien kilo lichter verdien je, misschien nog wel meer, maar dat komt langzaam en als vanzelf.

    Dikke knuffel van mij, en heb je dat bolletje garen al gekocht? πŸ˜‰

    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s