Tijgermama

Met zijn vierentwintig jaar is middelste natuurlijk een volwassen man. Een jongeman, maar toch… Het woord volwassen valt niet meer te ontkennen. Hij mag stemmen, heeft zijn rijbewijs en kan een huis kopen als hij dat zou willen.
Eigenlijk niets meer over te zeggen als moeder dus.
En toch bevond ik me een week geleden ineens in een situatie waarbij leeftijd wegviel. Waarbij alle geldende ‘regels’ vervaagden tot niets.
Hij was kind, ik was moeder. Een woedende moeder.
Niet op mijn kind, niet op de situatie waarin hij zich bevindt, nee, ik was furieus op de artsen van een ondergeschikt ziekenhuis, die zich meenden te moeten bemoeien met de manier van zijn voorgestelde behandeling door een Academisch ziekenhuis.
Doodleuk gaven ze middelste, na het bepalen van een wederom veel te lage bloedwaarde, de boodschap: ‘Tja, de bloedplaatjes zijn wel weer heel erg aan de lage kant, maar we geven nu geen transfusie. Het heeft toch allemaal geen zin bij jou. Alles wordt weer afgebroken…’
Het heeft geen zin?
Het heeft GEEN ZIN?
Pardon? Wie bent u om dit te bepalen? Afspraak was: Radboud ziekenhuis is behandelend ziekenhuis, u hoeft alleen maar te prikken om te waarden te bepalen, een berekening te maken van de toe te voegen transfusie, deze te bestellen en vooral toe te dienen!
Het gebeurt me niet vaak, maar áls ik boos word… berg je dan maar! En als het om één van mijn kinderen gaat, dan sta je eigenlijk ten dode opgeschreven. Dan is er geen houden meer aan.
En dus hing ik niet veel later na deze uitspraak aan de telefoon bij het Radboud.
Daar schrokken ze.
Negen is een waarde die acute transfusie vereist. Deze waarde kan leiden tot inwendige bloedingen met alle gevolgen van dien.
En dus ging er een transfusie in de volgende dag en was de uitspraak ‘Het heeft toch geen zin’  veranderd in: ‘Al moeten we je iedere dag een transfusie geven, dan doen we dat’.
En dus gaat alles nog steeds door in de frequentie die is afgesproken met het behandelend ziekenhuis.
Langzaam vervaagt wel de hoop dat het lijf zich zelf zal herstarten of dat een virus de boosdoener is.
Maar we gaan er wel doorheen komen.
Hij en wij.
Voorlopig trek ik me weer even terug in mijn hol, met een wakend oog geopend.
Ze moeten van goede huizen komen om iets met één van kinderen te doen, volwassen of niet.
Grrrr….

tijgerin

Advertenties

48 gedachten over “Tijgermama

  1. Zo is dat Gwennie. Zijn ze helemaal van de pot gerukt? Geen zin…
    Ik was ook in alle staten geweest. Het is te gek voor woorden. Gelukkig dat ze een tijgermamma op hun weg vonden!
    Blijf waakzaam!
    Hopelijk verandert de situatie snel ten goede.
    Liefs en sterkte,
    Janny

    Like

  2. Je moet erg opkomen voor jezelf in ziekenhuizen heb ik geleerd van mijn moeder die een broze gezondheid had maar verder ook type tijger was. Inmiddels heb ik zelf ook die ervaring. Helaas ben je als patiënt vaak juist niet zo fit om voor jezelf op te komen. Ik raad iedereen aan om zoveel mogelijk iemand mee te nemen bij belangrijke consulten en behandelingen.

    Grrrrrrrroetjes,

    Dorothé

    Like

  3. Blijf jij maar brullen en je scherpe tanden (en klauwen) erin zetten, gewoon zoals een tijgermama van nature doet als iemand aan haar welp komt.

    Als ik iets geleerd heb van die hele ziekenhuisperiode van oudste welp, is dat dit (helaas) de enige optie is om gehoord te worden. Dus hup nagels vlijmscherp vijlen, stembanden smeren met af en toe een wijntje en je erin vastbijten voor zo lang dat nodig is. Sterkte! xxx

    Like

  4. Ik schrik ervan, dit is een regelrechte klacht waard. En misschien zelfs een melding bij de inspectie! Wat een idioten om dit te zeggen en gewoon ook nog te doen als jij er niet bij was geweest en je zoon het gewoon had geaccepteerd.

    Like

  5. En terecht.! Zijn ze een beetje gek geworden daar? 24 jaar en dan zeggen :”Het heeft toch allemaal geen zin” Die persoon moet onmiddelijk op non-actief gezet worden en mag een poosje stage lopen ergens net zo lang tot hij/zij begrepen heeft wat de waarde van een menselijk leven is, zeker als je 24 bent. Bij mijn man, die een heel leven achter de rug heeft, werd voorzichtig gezegd dat ze niet zouden reanimeren als hij onverhoopt’ een hartstilstand zou krijgen en dat was al zo zwaar te verstouwen. Je voelt je dan een beetje weggegooid, een beetje afgeschreven. . Mijn hemel, ik vind je nog een hele vriendelijke tijger hoor!

    Like

  6. Geez… ik wilde even kijken hoe de stand van zaken is en hoe het met jou en je zoon gaat, maar dit is wel heel ellendig allemaal… I.i.g. blij dat jij zo’n tijgermama bent, you go girl! Laat ze hun poepie ruiken. En ik duim gewoon maar door dat alles heel snel toch weer stukken beter gaat worden… beterschap voor je zoon!! En heel veel hugs voor jou. X

    Like

  7. Jemig, wat heftig, en wat vreselijk dat je daar tegen moet vechten, dat zou toch beter geregeld moeten zijn….ik word er naar van.
    Sterkte! En hopelijk beterschap voor je zoon, want dat lijkt me nog t allerergst….t klinkt behoorlijk naar.
    xx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: